Muzyka
Gdzie opera ukrywa się w piosenkach Queen
Pięć miejsc w katalogu Queen, w których scena nigdy nie jest daleko — od parodii opery z 1975 roku po chór gospel zbudowany z trzech głosów.
Zarezerwuj swój wieczór przy świecach ↗Szybka odpowiedź
Opera nie jest sztuczką doklejoną do Queen; przenika twórczość zespołu. Bohemian Rhapsody ma słynną operową sekcję, album z 1975 roku, który ją zawiera, zapożycza tytuł z komedii filmowej, a późniejszy singiel nagrano z czołową sopranistką. Koncert, który zestawia utwory Queen z ariami, podąża ścieżką, którą sam otworzył wokalista zespołu.
Tam, gdzie pojawia się scena
| Co się stało | Źródło | |
|---|---|---|
| Bohemian Rhapsody | Wydany 31 października 1975, długość 5:55, z sekcją operową | Wikipedia |
| Wieczór w operze | Album z 1975 roku, nazwany tak jak film braci Marx | Wikipedia |
| Ktoś do kochania | Wydany 12 listopada 1976 roku, zbudowany niczym chór gospel | Wikipedia |
| Barcelona | Singel wydany 26 października 1987 roku z sopranistką Montserrat Caballé | Wikipedia |
Opera parodystyczna w rockowym singlu
Bohemian Rhapsody to oczywisty punkt wyjścia. Według Wikipedii utwór ukazał się 31 października 1975 roku jako pierwszy singiel z albumu A Night at the Opera, napisał go Freddie Mercury, a trwa 5:55. Artykuł dzieli go na intro, balladę, solówkę gitarową, fragment operowy, sekcję hardrockową i outro, a część operowa przypada na czas od 3:05 do 4:07. Mercury opisywał tę piosenkę jako mock operę, mówiąc, że to w zasadzie trzy utwory, które połączył w jeden. Wikipedia dodaje, że chóralny efekt w części operowej powstał dzięki temu, że Mercury, Brian May i Roger Taylor wielokrotnie nagrywali swoje partie, co dało w sumie około 180 dograń, a sama sekcja zajęła mniej więcej trzy tygodnie. Cytowana tam pisarka Judith Peraino twierdzi, że utwór podąża za pewną logiką operową, w której wielościeżkowe chóry przeplatają się z solówkami przypominającymi arie. Ten opis to wygodny przewodnik po słuchaniu: gdy słyszysz, jak chór i głos solowy zamieniają się miejscami, słuchasz struktury opery zamkniętej w kilku minutach popu.
Album nazwany na cześć komedii
Album, na którym znajduje się Bohemian Rhapsody, zaczerpnął tytuł z filmu braci Marx „Noc w operze”, który – jak podaje Wikipedia – zespół oglądał podczas nagrań. Na końcu tracklisty znajduje się Love of My Life, ballada Mercury’ego. Wikipedia przypisuje Mercury’emu napisanie jej na fortepianie i gitarze oraz grę na fortepianie w wersji studyjnej, a Brian May gra na harfie. Album wyprodukowali Roy Thomas Baker i Queen, a płyta dotarła na pierwsze miejsce brytyjskiej listy albumów. Nic z tego nie czyni tej płyty operą, ale tytuł, harfa i warstwowe nakładanie wokali pokazują zespół, który swobodnie czerpał z teatralnych pomysłów.
Chór złożony z trzech osób
„Somebody to Love”, wydany 12 listopada 1976 roku, to zupełnie inny rodzaj zapożyczenia. Wikipedia podaje, że utwór oparto na aranżacji chóru gospel, a główną inspiracją był podziw Mercury’ego dla Arethy Franklin, którą określa się tam jako jego ulubioną wokalistkę. Mercury, May i Taylor wielokrotnie nakładali swoje głosy, aby stworzyć wrażenie stuosobowego chóru. Płynie z tego cenna lekcja dla aranżacji koncertowej: siła tej piosenki tkwi w nawarstwionej harmonii, więc sopran, tenor i fortepian mogą ją odtworzyć, rozdzielając partie między żywe głosy zamiast taśmy. Nasuwa się też wniosek, dlaczego ten utwór tak naturalnie pasuje do koncertu, w którym występują wyszkoleni wokaliści.
Sophie
Najwyraźniejszym ogniwem łączącym wokalistę Queen z operą jest Montserrat Caballé, katalońska sopranistka. Wikipedia zalicza ją do najwybitniejszych sopranistek XX wieku i podaje, że zasłynęła przede wszystkim interpretacjami Verdiego oraz dzieł bel canto. Odnotowuje też, że Mercury, od dawna miłośnik opery, powiedział w 1986 roku w hiszpańskiej telewizji, iż chciałby ją poznać, a do ich spotkania doszło w Barcelonie w lutym 1987 roku. Potem powstała piosenka Barcelona, a następnie album pod tym samym tytułem. Kolejny przewodnik na tej stronie opowiada tę historię w całości. Dla programisty koncertów Caballé jest powodem, dla którego wieczór łączący operę z Queen ma historyczne podstawy, a nie jest wyłącznie zabiegiem marketingowym.
Co to oznacza dla koncertu
Kiedy sopran i tenor śpiewają utwory Queen, nie przemycają opery do rocka. Przywracają operę pieśniom, które już ją zawierały. Strona rezerwacji koncertu w Wiedniu wymienia Barcelonę obok Bohemian Rhapsody i Somebody to Love, które są trzema najwyraźniejszymi przykładami powyższego. Wsłuchaj się w momenty, gdy jeden głos niesie melodię, którą fani rocka znają z gitary, oraz w momenty, gdy pianista zostawia śpiewaków samych, by podtrzymali frazę. To właśnie tam obie tradycje się stykają.
Najczęściej zadawane pytania
Czy „Bohemian Rhapsody” to naprawdę opera?
Jej autor nazwał ją operą parodystyczną, a poświęcony jej artykuł opisuje operową część w rockowej strukturze.
Czy Freddie Mercury śpiewał z śpiewakiem operowym?
Tak, nagrał Barcelonę z sopranistką Montserrat Caballé.
Źródła
- Barcelona, the Freddie Mercury and Montserrat Caballé single (reference entry)
- Somebody to Love, the 1976 Queen single (reference entry)
- A Night at the Opera, the 1975 Queen album (reference entry)
- Bohemian Rhapsody: release, structure and recording (reference entry)
- Love of My Life, the Queen ballad (reference entry)
- Montserrat Caballé: voice, career and the Mercury collaboration (reference entry)